స్వాతంత్ర్యం సిద్ధించక ముందు నుంచి కూడా తెలుగు నేతలు ఉత్తర భారతీయుల చేతిలో అలక్ష్యానికి గురైనవారే. స్వాతంత్ర్యం కోసం ప్రాణాలు ఫణంగా పెట్టి పోరాడిన స్వర్గీయ టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులు గురించి తెలుగు వాళ్ళకి తెలిసినంత, ఉత్తర భారత దేశంలో చరిత్ర చదివిన వాళ్లకు తెలియదు. మనకి సంఘ సంస్కర్తగా ఆంగ్లం ధారాళంగా మాట్లాడే రాజా రామ్ మోహన్ రాయ్ గురించి తెలుసు కానీ, ఆయనకన్నా గొప్ప వ్యక్తి లేదా సరి తూగగల స్థాయి వున్న వ్యక్తి కందుకూరి వీరేశలింగం గురించి బయట ప్రపంచానికి తెలియదు.
రెండు సార్లు చెన్న పట్నం ప్రావిన్స్ కి ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసిన ప్రకాశం పంతులు గారు తన సొంత ఆస్తి ధారపోసి పలు మార్లు జైలుకు వెళ్ళిన నిస్వార్ధ పరుడు. భారత దేశంలో ఆయన చూడని జైలు లేదు. సైమన్ వ్యతిరేక పోరాటంలో తమిళ నాయకులు జైలు భయంతో మారుమూల ప్రదేశాలలో ఎవరి కంటా పడకుండా ఉద్యమాలు చేస్తే, ప్రకాశం పంతులు గారు మద్రాస్ నడిబొడ్డున ఉద్యమం చేసి దమ్ముంటే కాల్చుకొండిరా అని బ్రిటిష్ వారికి సవాలు విసిరి జైలుకు వెళ్ళిన ధీశాలి . ఈయన పేరిట ఇతర భాషలలో, ముఖ్యంగా హిందీలో ఎక్కడా కనిపించదు.
1945 ఎన్నికలలో పంతులుగారికి మద్దతుగా 148 మంది, రాజాజీకి అనుకూలంగా కేవలం 38 మంది శాసన సభ్యులు మాత్రమే మద్దతు ఇస్తూ శాసన సభ్యుల మనోగతాన్ని హై కమాండుకు తీర్మానం రూపంలో పంపారు. రెండవ రెండవ సారి ఎలాగైనా రాజాజీని ముఖ్య మంత్రిగా చెయ్యాలని హై కమాన్డులోని వారి వియ్యంకుల వారు విశ్వ ప్రయత్నం చేశారు. నాయకుని ఎంపిక ఆలశ్యం అయితే గవర్నర్ జోక్యం చేసుకుంటారని తెలిసినా, తన స్థాయి నాయకుడైన ప్రకాశాన్ని మాత్రం ఎంపిక చెయ్యకూడదనే మొండి పట్టుదల. తనకున్న యావదాస్తినీ స్వతంత్రం కోసం ధారపోసి పాడి కుండ లాంటి బారిష్టర్ ప్రాక్టీసును తృణప్రాయంగా వదిలేసిన ఆయన మీదే బురద జల్లే ప్రయత్నం చేశారు.
జాతీయ స్థాయిలో పిల్లలకు కావలసిన సిలబస్ తయారీ సంస్థలో వారే వుంటారు. స్వతంత్రం కోసం పోరాడిన వాళ్ళలో దక్షిణ భారత దేశం నుండి ఎవరైనా అసలు వున్నారా అని ఉత్తర భారత దేశంలో చదువుకున్న వాడిని అడిగితే, వాళ్ళు ఒక్క పేరు చెప్పలేరు. కానీ, మనకు మాత్రం నేతాజీ (అఖిల భారత కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడిగా ఈయనపై పోటీ చేసి అత్యల్ప వోట్ల తేడాతో వోడిపోయింది భోగ రాజు పట్టాభి గారు- ఈయన గురించి కూడా పొరుగు వాళ్లకు తెలియదు) అతి తక్కువ సార్లు జైలుకు వెళ్లిన జవహర్ లాల్ నెహ్రూ గారు , ఆంగ్లాన్ని తెగ పొగిడే రా.రా.మొ.రా, గోవింద్ వల్లభ పంత్ మాత్రం బాగా తెలుసు. పైన ఉదహరించిన వాళ్ళ దేశ భక్తిని శంకించాలనేది నా ఉద్దేశం కాదు గానీ, తెలుగు వాడికి రావలసిన గుర్తింపు రాలేదనే నా బాధ. తెలంగాణా సాయుధ పోరాటంలో పాల్గొన్న వామ పక్షాల గురించి తెలుగు వారి చరిత్ర పుస్తకాలలో లేకుండా భాజపా వారు, కాంగ్రెస్ వారు జాగ్రత్త పడతారు. దేశముఖ్లు, దొరలు నైజాము రజాకర్లతో కలిసి చేసిన దాష్టీకాలను విద్యార్ధులు తెలుసుకోకుండా కాంగ్రెస్ పార్టీ వారు కృషి చేస్తారు. ఎందుకంటే వారికి ఆ వర్గం వారి వోటు బ్యాంకుకు నష్టం వాటిల్లకుండా వుండాలని. వామ పక్షాలు నైజాం ప్రజలను చైతన్యం చేసి రజాకర్లను ఎదుర్కుంటే, దాని తాలూకా లబ్ధిని ఫినిషింగ్ టచ్ ఇచ్చిన పటేల్ ఖాతాలోకి భాజపా వారు జమ చేస్తారు (నా ఉద్దేశ్యం పటేల్ గారు అసలు ఏమీ చెయ్యలేదని కాదు, క్షమించాలి). దక్షిణాదికి చెందిన పి వి గారు ప్రధాని అయితే వోర్వలేని ఉత్తర భారతానికి చెందిన కేసరి, అర్జున్ సింగ్, మరియు తమిళ మానిల కాంగ్రెస్ నాయకులు చేసిన విన్యాసాలు అంతా ఇంతా కాదు. చివరికి హై కమాండు పి వి గారి పార్ధివ శరీరాన్ని కూడా అగౌరవ పరచింది. ఆనాటి ముఖ్యమంత్రి అంజయ్య గారు రాజీవ్ గాంధీని రిసీవ్ చేసుకోవడానికి బేగంపేట్ విమానాశ్రయానికి వెళితే ఆయనను ఘోరంగా అవమానించాడు . అప్పటికి రాజీవ్ ప్రధాని కూడా కాదు.
ఇదంతా ఎందుకు చెప్పవలసి వచ్చిందంటే, కాంగ్రెస్ పార్టీ పుట్టినప్పటి నుండీ హై కమాన్డులో పెత్తనం ఉత్తరాది వారిదే. వారి మనసులో వున్నది మాత్రమే చేసే మనస్తత్వం వారిది. శివుడ్ని ప్రత్యక్షం చేసుకోవడానికి కఠోర దీక్ష చేసి పేగులు తెంచి వీణ వాయించిన రావణాసురుడు వీళ్ళ పట్టుదల ముందు దిగదుడుపే. ఒక్కటే తేడా - రావణా బ్రహ్మ తన పేగులు తెంచి వీణ వాయిస్తే, మన మంత్రసాని మాత్రం తెలుగు వాడి పేగులు చీల్చి ఫిడేలు వాయిస్తున్నది.
ప్రస్తుతం మన రాష్ట్రంలో నడుస్తున్న గందరగోళానికి కూడా వారికి వారసత్వం వలన వచ్చిన రాజకీయాలు, పిడి వాదనలు, తాబట్టిన కుందేటికి మూడే కాళ్ళు అనే మనస్తత్వం. రాష్ట్రం విభజన జరిగినా, ఒకటిగా వున్నా అంతిమంగా తెలుగు వాడి కీర్తి మాత్రం నిస్సందేహంగా మసకబారింది. 42 మంది ఎంపీలతో, ఉత్తర ప్రదేశ్ తరువాత అతి పెద్ద సంఖ్య వున్న ఆంద్ర ప్రదేశ్ విభజన మనకెంత లాభమో తెలియదు కానీ, తమిళుల ఆధిపత్యం పెరిగే ప్రమాదం మాత్రం వుంది. ఒకప్పుడు తెలుగు వాళ్ళని విభజించు పాలించు అనే రాజాజీ గారి సూత్రాన్ని ప్రస్తుత తమిళ నాయకులు కూడా హై కమాండు మద్దతుతో కొనసాగిస్తున్నారు. ఇదే హై కమాండు వారి 'చిదంబర' రహస్యం.
